DOTA: Dragon’s Blood (2021)

Dizi hakkında

DOTA: Dragon's Blood, Netflix'in 25 Mart 2021'de başlattığı ve 11 Ağustos 2022'de üçüncü sezonla noktaladığı bir animasyon dizisi. Ashley Edward Miller'ın yaratıcılığında, Güney Koreli Studio Mir ile Miller'ın şirketi Kaiju Boulevard ortaklığında çekilmiş. İlk kitabın animasyonunu Production Reve üstlenmiş, sonraki iki kitapta işi Studio Mir devralmış. Bölümler 25 dakika, toplam 24 bölüm var. Kaynak, dizinin Dota 2'den uyarlandığını ve tür olarak epik fanteziye oturduğunu söylüyor; yaş sınırı 18+.

Ejderha kanı ve şövalyenin yükü

Hikâye, ejderha avlayarak geçinen Ejderha Şövalyesi Davion'ın etrafında dönüyor. Ailesini ejderhalar öldürdüğü için onlardan nefret eden Davion, bir çatışmada Eldwurm soyundan Slyrak'ın ruhuyla birleşmek zorunda kalıyor. Yolculuğu sırasında sürgün Ay Prensesi Mirana ve onun dilsiz koruması Marci'yle kesişiyor. Mirana, koruyucu tanrıçası Selemene'in çalınan lotuslarını geri almak peşinde. İkilinin yolu, tüm ejderhaları öldürüp ruhlarını toplamak isteyen iblis Terrorblade'e çıkıyor. İlk yarıda kurulan denklem bu: bir yanda ejderha gücünü taşımak istemeyen bir adam, diğer yanda kendi tanrıçasının peşine düşmüş bir prenses.

Ses kadrosu, dizinin en sağlam tarafı. Yuri Lowenthal, Davion'ın hem öfkesini hem de bedenine giren yabancı güce karşı direnişini sesin tonunu kırmadan taşıyor. Lara Pulver, Mirana'da soylu bir soğukkanlılıkla kırılganlığı aynı replikte tutturuyor; ayrıca Mirana'nın annesi İmparatoriçe Sherzi'yi de o seslendiriyor. Troy Baker'ın Invoker yorumu, dizinin en gizemli figürünü sahne aldığı her anda ağırlık merkezi yapıyor. Tony Todd'un Slyrak'ı ise Davion'un içindeki ses olarak ayrı bir katman açıyor. Kari Wahlgren'in Luna'sı ve Freya Tingley'in Fymryn'i yan hikâyeleri taşıyor.

Studio Mir çizgisi ve aksiyonun grameri

Görsel dünya, anime ile Batı animasyonunun karışımı olarak tanımlanıyor. Bu karışım özellikle dövüş koreografisinde işe yarıyor: kılıç savurmanın ağırlığı, büyü patlamalarının ritmi ve ejderha uçuşlarının ölçeği aynı sahne içinde farklı çizgi dilleriyle veriliyor. İlk kitapta Production Reve'ın, sonraki kitaplarda Studio Mir'in işi alması bölümler arasında çizgi tutarlılığında küçük dalgalanmalar yaratıyor; ikinci ve üçüncü kitapta tasarım dili daha oturmuş görünüyor. Aksiyonun çekimi, özellikle Davion'un Slyrak'ın gücünü kullandığı sekanslarda, karakterin bedeninin kontrolünü kaybetmesini görsel bir gerilim olarak kuruyor. Müzik tarafında kaynak ayrıntı vermiyor; dizinin atmosferini taşıyan asıl unsur, ses tasarımı ve seslendirme kadrosunun ağırlığı.

Uyarlama olarak dizinin en tartışmalı yeri, oyunun çok oyunculu yapısından tek bir kahraman hikâyesine geçiş. Dota 2'de 127 kahraman var ve maçlar iki beş kişilik takımın Ancient yapısını yıkma yarışı üzerine kurulu; bir anlatı omurgası yok. Dizi, bu kadrodan Davion, Mirana, Invoker, Luna ve Terrorblade gibi isimleri alıp kendi mitolojisini kuruyor. Rotten Tomatoes'ta ilk sezon 12 eleştiri üzerinden yüzde 75 onay almış; eleştirmenlerin ortak görüşü, oyun bilgisinin gerekmediği ama dizinin anlatı gücünü ekrana daha fazla taşıyabileceği yönünde. TMDB'de seyirci puanı 486 oyla 7,7. Yani eleştirmenler temkinli, seyirci daha cömert; bu ayrışma dizinin oyun hayranına verdiği tanıdıklık hissiyle, genel izleyicinin hikâye takibinde zorlanması arasındaki farktan geliyor.

Tempo ilk kitapta dengesiz. Davion'ın ejderha avıyla açılan bölümler, Mirana'nın lotus kovalamacasıyla paralel ilerlerken iki hattın bağlanması birkaç bölüm alıyor. İkinci kitapta anlatı daha derli toplu; Invoker'ın planları ve Selemene kültü etrafındaki siyaset, dövüş sahnelerinin arasına daha eşit dağılıyor. Üçüncü kitap ise hikâyeyi genişletmek yerine kapatmaya çalışıyor ve burada bazı yan karakterlerin akıbeti hızlı bağlanıyor.

Oyunun ruhunu yakalama meselesinde dizinin en büyük kozu, Dota 2'nin görsel dilinden tanıdık gelen kahraman tasarımları ve ejderha mitolojisi. Marci'nin diziye özgü bir karakter olarak yaratılıp sonradan oyuna oynanabilir kahraman olarak eklenmesi, uyarlamanın iki yönlü çalıştığının somut kanıtı. Öte yandan oyunun rekabetçi yapısından hiçbir iz yok; bu bir eksiklik değil, türün gereği. Dizinin asıl sınavı, oyun bilmeyen izleyicinin Davion ile Mirana arasındaki ilişkiyi ve Selemene kültünün siyasetini aynı netlikte takip edip edemediği. İlk kitapta bu netlik zaman zaman kayboluyor.

Kim ne alıyor

Dota 2 oynamış izleyici için dizi, tanıdık kahramanları ve ejderha soyunu genişleten bir yan anlatı olarak çalışıyor; Invoker ve Terrorblade gibi figürlerin geçmişine bakmak isteyen için malzeme var. Oyunu bilmeyen izleyici ise klasik bir fantastik yol hikâyesi bulacak, ama ilk birkaç bölümde isim ve tanrı enflasyonuna hazırlıklı olmalı.