Resident Evil: The Final Chapter (2016)

Film hakkında

Resident Evil: Son Bölüm, serinin altıncı ve son filmi olarak Paul W. S. Anderson'ın hem senaryosunu yazdığı hem de yönettiği bir yapım. 2016'nın sonunda Japonya'da, 2017 başında ABD'de gösterime giren film, 40 milyon dolarlık bütçesine karşılık dünya çapında 312 milyon doları aşan gişe hasılatıyla serinin en çok kazanan ikinci halkası olmuş. Anderson, filmin ilk filmdeki Kovan'a ve temalarına geri dönerek seriyi başladığı yere bağlamak istediğini belirtmiş. Nitekim Alice'in Raccoon City'deki Kovan'a dönüşü, ilk filmin kapalı mekân atmosferini yeniden kurma çabası olarak okunabilir.

Hikâye ve tempo

Film, Retribution'ın hemen ardından başlıyor. Alice, Wesker'ın ihaneti sonrası Beyaz Saray'ın yıkıntılarında uyanır ve Kızıl Kraliçe'nin yönlendirmesiyle Kovan'a sızmak zorunda kalır. Umbrella'nın havadan yayılan bir antivirüsü elinde tuttuğu ve insanlığın son 48 saatini yaşadığı bilgisi verilir. Alice yolda Isaacs tarafından yakalanır, kaçar ve Raccoon City'de Doc, Abigail, Christian, Cobalt, Razor ve Claire Redfield'dan oluşan bir hayatta kalanlar grubuyla birleşir. Isaacs'ın konvoyu ve zombi sürüsüyle girişilen çatışma, filmin en hareketli sekanslarından biri. Ancak buradan itibaren Kovan içindeki ilerleyiş, tuzaklar ve ihanetlerle ilerliyor; tempo yer yer durağanlaşıyor, karakter tanıtımları hızlı geçiştiriliyor. Anderson'ın senaryosu, serinin önceki filmlerine göndermeler yaparken yeni karakterlere yeterince alan açmıyor; Ruby Rose'un Abigail'i ve Eoin Macken'in Doc'u işlevsel ama yüzeysel kalıyor.

Oyunculuk ve yönetim

Milla Jovovich, Alice rolünde serinin taşıyıcı unsuru olmayı sürdürüyor; aksiyon sahnelerindeki fiziksel performansı ve karakterin yorgun ama kararlı hâli, filmin en sağlam yanı. Iain Glen'in Isaacs'ı ise abartılı bir kötü adam portresi çiziyor; yer yer klişeye kaçsa da serinin tonuna uyum sağlıyor. Ali Larter'ın Claire'i geri dönüşüyle nostalji yaratıyor ama senaryo ona fazla derinlik vermiyor. Shawn Roberts'ın Wesker'ı, oyunlardaki karizmatik kötü adamdan uzak, daha çok bir tetikçi gibi. Anderson'ın yönetimi, aksiyon koreografisinde hızlı kesmeler ve yakın planlarla enerji yakalıyor; Kovan'ın klostrofobik koridorları ve kırmızı ışık kullanımı ilk filmin görsel diline selam duruyor. 2D çekilip sonradan 3D'ye dönüştürülen filmde derinlik efektleri yer yer yapay duruyor. Müzik, serinin alışılageldik endüstriyel tonunu koruyor; ama akılda kalan bir tema yok.

Uyarlama olarak başarısı

Oyun serisine sadakat konusunda film, karakter isimleri ve Kovan gibi mekânları ödünç alırken hikâye tamamen kendi yolunda ilerliyor. Oyunlardaki Chris, Jill, Leon gibi ana karakterler bu filmde yok; Alice ise oyunlarda olmayan bir figür. Yine de Kızıl Kraliçe, T-virüsü, Raccoon City ve Umbrella gibi unsurlar, oyunun ruhunu yakalamak adına kullanılmış. Eleştirmenler filmi genel olarak karışık karşıladı; kimileri serinin hayranlarına hitap eden bir kapanış olduğunu söylerken, kimileri senaryonun dağınıklığından ve karakter derinliğinden yoksunluğundan yakındı. Seyirci tarafında ise TMDB'de 6.1'lik bir puan söz konusu; bu, eleştirmenlerle seyirciler arasında büyük bir uçurum olmadığını gösteriyor. Gişe başarısı, serinin hayran kitlesinin devam ettiğini kanıtlıyor.

Resident Evil: Son Bölüm, seriyi başladığı yere bağlama iddiasını kısmen gerçekleştiren, aksiyon dozu yüksek ama senaryosu zayıf bir final. Oyun uyarlamaları arasında sadakatten çok kendi mitolojisini kuran filmlerden biri olarak, oyunları bilmeyenler için anlaşılır ama sığ; hayranlar için ise nostaljik bir veda.