Resident Evil: Extinction (2007)

Film hakkında

Çölde bir konvoy, laboratuvarda bir deney

Ölümcül Deney 3: İnsanlığın Sonu, serinin üçüncü halkası olarak Raccoon City sonrasına yerleşiyor. T-virüsü dünyaya yayılmış, şehirler boşalmış, Nevada çölünde Claire Redfield ile Carlos Oliveira'nın yönettiği bir konvoy yakıt ve erzak peşinde dolaşıyor. Alice ise Umbrella'nın elinden kaçmış, genetik müdahalelerle duyuları ve yetenekleri insanüstü seviyeye çıkmış halde ıssız topraklarda tek başına yol alıyor. Film, Alaska'da bulaşmamış bir bölge olduğuna dair bir defter notuyla konvoyu kuzeye yöneltiyor; Umbrella tarafında ise Dr. Isaacs enfekteyi evcilleştirme peşinde, Wesker ise onu gözetlemekle görevlendirdiği Slater üzerinden kontrolü tutmaya çalışıyor. Anlatı ilk yarıda bu iki hattı paralel yürütüyor.

Paul W. S. Anderson'ın senaryosu, önceki iki filmin aksine oyun serisinden büsbütün kopuyor. Kaynaklara göre Anderson bunu bilinçli bir tercih olarak savunuyor: oyunu bilen seyirciye tanıdık gelen bir dünya sunarken oyun oynamamış geniş kitleye de sinema deneyimi vermek. Pratikte bu, oyunun ikonik mekânlarının replikalarla anılması anlamına geliyor. Spencer Malikânesi'nin bir kopyası, ilk filmdeki Hive koridorunun tekrarı, Raccoon City Hastanesi ve Dr. Isaacs'ın laboratuvarında görünen şifalı otlar bunlar arasında. Oyunun kurduğu dünyayı seven biri için bu göndermeler tanıdık; hikâyeyi oyunun kanonuna bağlamak isteyen için ise yalnızca dekor.

Mulcahy'nin kamerası ve çölün dokusu

Yönetmen koltuğunda Russell Mulcahy var; Anderson onu Highlander ve The Shadow işlerindeki hareketli kamera, vinç kullanımı ve hızlı kurgu tarzı nedeniyle seçtiğini söylüyor. Bu tercih filmde en çok gündüz çekilen çöl ve Las Vegas sahnelerinde karşılık buluyor. Kıyamet sonrası bir dünyayı karanlık koridorlara hapsetmek yerine yakıcı güneşin altına taşımak, serinin önceki iki filminden ayrıştığı en net nokta. Western ve Mad Max tarzı yapıtlardan beslenen bir konvoy, yakıt kıtlığı ve çölün medeniyeti yutması gibi motifler bu görsel tercihle uyumlu. Karga saldırısı sahnesi, filmin kalabalık düşmanla baş etme repertuvarına eklediği en ilginç fikir; Alice'in telekineziyle müdahalesi ise karakterin güç seviyesini bir çırpıda yukarı çekiyor.

Oyunculuk tarafında Milla Jovovich yine filmin taşıyıcı unsuru. Alice'in seri boyunca biriken yorgunluğunu ve mesafeli duruşunu koruyor; replikleri az, bedeniyle oynuyor. Ali Larter'ın Claire'i sert ve pratik bir konvoy lideri olarak iş görüyor ama senaryo ona Alice'le gerilimli bir ortaklıktan fazlasını vermiyor. Oded Fehr'in Carlos'u önceki filmden devraldığı borcu ödemeye çalışıyor, Iain Glen ise Dr. Isaacs'ta serinin en keyifli kötülerinden birini kuruyor; bilim insanı kibri ile Umbrella bürokrasisi arasında sıkışmış hali filmin mizah damarını da taşıyor. Jason O'Mara'nın Wesker'ı ise oyunlardaki karizmatik manipülatörden çok kurumsal bir yönetici gibi duruyor; bu, uyarlamanın en tartışmalı karakter tercihlerinden biri.

Uyarlama olarak nerede duruyor

Oyunla bağ meselesinde film, karakter adlarını ve birkaç kurumu ödünç alıp kendi kıyamet senaryosunu kuruyor. Kaynakların aktardığına göre Resident Evil 4, Resident Evil 2 olaylarından altı yıl sonra geçiyor ve dünya zombilerle kaplı değil; yani Extinction'ın dünya tasarımı oyun kanonuyla çelişiyor. Buna karşılık Code: Veronica'ya yapılan göndermeler ve malikâne replikası, oyun hayranına küçük bir kapı aralıyor. Sadakat ölçüsü olarak karakter isimleri ve atmosfer var, hikâye bağlantısı yok.

Eleştirmen tepkisi ile gişe arasındaki makas burada da açık. Film, öncekiler gibi eleştirmenlerden genel olarak olumsuz yorumlar aldı; buna karşılık 45 milyon dolarlık bütçeyle dünya çapında yaklaşık 147,7 milyon dolar topladı. TMDB'de 4.789 oyun üzerinden 6,3 seyirci puanı var; bu, seyircinin filmi eleştirmenlerden belirgin biçimde daha olumlu karşıladığını gösteriyor. Serinin hayran kitlesi için Alice'in güçlenmesi, konvoyun çöl geçişi ve Las Vegas harabesi yeterli çekim gücü yaratmış görünüyor. 95 dakikalık süre tempoyu sıkı tutuyor; ilk yarıdaki paralel kurgu zaman zaman aceleye geliyor, özellikle Umbrella tarafındaki bürokrasi hattı birkaç sahnede geçiştiriliyor.

Serinin bir sonraki halkası Resident Evil: Afterlife 2010'da çıktı; yani Extinction, seriyi Tokyo'ya taşıyan bir köprü işlevi görüyor. Oyun uyarlamaları arasında oyunun ruhunu değil, kendi kurduğu kıyamet dünyasını öne çıkaran bir örnek. Çölü, konvoyu ve gündüz zombilerini seven için izlenir; oyunun malikâne gerilimini arayan için hayal kırıklığı.