Pokémon 3: The Movie (2000)

Film hakkında

Kristal bir masal

Pokémon 3: The Movie, 2000 yılının Temmuz'unda Japonya'da vizyona giren üçüncü Pokémon filmi. Yönetmen koltuğunda serinin sinema işlerinin gediklisi Kunihiko Yuyama var; senaryoda da yine Takeshi Shudo'nun imzası görülüyor. 73 dakikalık süresiyle serinin en kısa filmlerinden biri. Hikâye Greenfield kasabasında başlıyor: Araştırmacı Profesör Spencer Hale, Unown adlı gizemli Pokémon'ları incelerken kayboluyor ve küçük kızı Molly tek başına kalıyor. Molly'nin bir kutudan çıkardığı tabletler Unown'ları çağırıyor; onlar da kızın dileklerini gerçeğe dönüştürerek malikâneyi kristal bir saraya çeviriyor. Molly'nin babası yerine koyduğu Entei, bu yapay dünyanın merkezine oturuyor. Ash, Misty ve Brock yeni tanıştıkları eğitmen Lisa'yla birlikte kasabaya varınca kristalleşmenin ortasında kalıyor. Entei'nin Ash'in annesi Delia'yı kaçırmasıyla ilk yarının sonuna geliniyor.

Oyunun ruhu, filmin sınırları

Film, oyunların Johto bölgesine denk düşen bir dönemde geçiyor ve Unown'ları merkeze alan bir yan hikâye kuruyor. Oyunlarda Unown'lar çoğunlukla alfabe koleksiyonu ve gizemli kalıntı süsü olarak kalır; film onlara gerçek bir güç ve tehdit yüklüyor. Kristalleşme fikri ise yıllar sonra Pokémon Scarlet ve Violet'teki Terastal mekaniğini hatırlatacak kadar önceden denenmiş bir görsel fikir. Ancak film bunu bir oyun mekaniği gibi değil, bir masalın büyüsü gibi kullanıyor. Molly'nin odasında biriken kristaller, malikânenin koridorlarını kaplayan buzlu dokular, Unown'ların ekranda harf harf dizilişi: bunlar bütçesi 16 milyon dolar olan bir anime filmi için tutarlı bir görsel dünya kuruyor. IMAX'te gösterime giren ilk Pokémon filmi olması da bu görsel iddiayı destekliyor; kristal efektlerin derinlik hissi için özellikle tasarlandığı belirtiliyor.

Sesler ve tempo

Japonca kadroda Rica Matsumoto (Ash), Ikue Ōtani (Pikachu), Mayumi Iizuka (Misty) ve Yūji Ueda (Brock) gibi serinin sabit isimleri var. Molly'ye hayat veren Akiko Yajima, filmin duygusal yükünü taşıyan isim; Entei'yi seslendiren Naoto Takenaka ise canavarın hem tehditkâr hem şefkatli tonunu aynı anda tutturuyor. Film, 73 dakikada üç ayrı iş yapmaya çalışıyor: Molly'nin kaybı, Ash'in annesini kurtarma telaşı ve Team Rocket'in komik molaları. İlk ikisi arasında tempo zaman zaman tökezliyor; Molly'nin kristal sarayda yalnız kalışı ile Ash'in malikâneye girişi arasındaki geçişler, filmin en kısa bölümünde bile aceleci hissettiriyor. Buna karşılık Molly'nin televizyondan Ash'in Pokémon'larını izleyip kendini eğitmen hayal ettiği sekans, filmin en derli toplu anlatı fikri: bir çocuğun oyun dünyasına sığınması, Pokémon'un kendi izleyicisiyle kurduğu ilişkiye dair zekice bir gönderme.

Uyarlama olarak nerede duruyor

Film, oyunlardaki Unown mitolojisini alıp bir aile hikâyesine bağlıyor. Entei'nin Molly'ye babalık etmesi, Delia'nın hipnozla anne rolüne sokulması, Ash'in hem kendi annesini hem de kayıp bir kızı kurtarma çabası: bunlar oyunların ana seride pek açmadığı duygusal bir alan. Sadakat açısından karakterler ve atmosfer tanıdık; ancak hikâye tamamen filme özgü bir yan kurgu. Oyunu oynamış izleyici Unown'ların bu kadar aktif bir rol almasına şaşırabilir; oynamamış izleyici ise Johto dönemine ait Pokémon'ları tanımayabilir. Yine de film kendi içinde kapalı bir masal kuruyor ve ön bilgi istemiyor.

Eleştirmen ile seyirci arasındaki uçurum

Rotten Tomatoes'ta eleştirmenlerin yalnızca yüzde 20'si filmi olumlu bulmuş; ortalama puan 10 üzerinden 4,01. Metacritic'te 18 eleştirmenin verdiği ağırlıklı ortalama 100 üzerinden 22. Buna karşılık CinemaScore'ta seyirci notu A−. Bu ayrışma tesadüf değil: eleştirmenler filmi önceki iki Pokémon filminden daha iyi bir olay örgüsüne sahip bulsa da seriye zaten hayran olmayanlara önermiyor. Seyirci ise kristal sarayın görselliğini, Molly'nin hikâyesini ve Charizard'ın yetiştiği anı fazlasıyla cömert karşılıyor. Gişe de bu tabloyu doğruluyor: Japonya'da yılın en çok izlenen üçüncü filmi olan yapım 48,5 milyon dolar toplamış; ABD'de açılış haftasında dördüncü sırada kalmış ve 17 milyon doların biraz üzerinde hasılat yapmış. Dünya genelinde 70 milyon doları aşan bir toplam var. İlk filmin yanında mütevazı ama kârlı bir iş.

Kim ne alır

Oyunu oynamış izleyici için film, Unown'ların ve Entei'nin ana seride pek işlenmeyen yönlerini görmek açısından ilginç; ancak oyun mekaniğiyle doğrudan bağ kuran bir uyarlama beklememeli. Oyunu bilmeyen için ise 73 dakikalık, kendi içinde kapanan bir çocuk masalı: kristal bir saray, kayıp bir baba ve annesini kurtarmaya çalışan bir çocuk. Şiddet dozu düşük, ABD'de G sertifikası almış. Serinin ilk üç filmini bir arada izleyenler için ise Pokémon 3, duygusal olarak en sıcak ama sinematografik olarak en sade halka. Müzik tarafında Shinji Miyazaki'nin Japonca skoru ile Ralph Schuckett'in uluslararası versiyonu arasındaki fark, filmin iki ayrı izleyici kitlesine ayrı ayrı seslendiğini gösteriyor; Innosense'in seslendirdiği "To Know the Unknown" ise dönemin pop müzik alışkanlığına uygun bir kapanış sunuyor.