Pokémon the Movie 2000 (1999)

Film hakkında

İlk filmin gölgesinde bir devam

Pokémon the Movie 2000, 1999 yazında Japonya'da gösterime giren ikinci Pokémon sinema filmi. Yönetmen koltuğunda yine Kunihiko Yuyama var, senaryo Takeshi Shudo'ya ait. Film, Pokémon: The First Movie'nin bir yıl sonrasında, animasyon dizisinin Orange Adaları bölümleri sırasında geçiyor. Ash, Misty ve Tracey, fırtınalı bir deniz yolculuğundan sonra Shamouti Adası'na sürükleniyor. Adada her yıl düzenlenen festivalde Ash, kehanetteki 'Seçilmiş Kişi' ilan ediliyor. Bu arada Lawrence III adlı bir koleksiyoncu, Ateş, Buz ve Şimşek Tanrıları olarak anılan Articuno, Zapdos ve Moltres'i yakalayıp denizlerin koruyucusu Lugia'yı uyandırmayı planlıyor. Kuşların yakalanması dünya iklimini alt üst ediyor; Ash'in üç kristal küreyi toplayıp düzeni sağlaması gerekiyor.

Görsel dünya ve tempo

Film 77 dakika ile ilk filme göre daha kısa ve daha odaklı. Yuyama, fırtına sahnelerinde ve üç kuşun çarpıştığı anlarda televizyon dizisinin sınırlarını zorluyor; gökyüzünü kaplayan bulut kütleleri ve Lawrence'ın uçan kalesinin tasarımı, dizide görülmeyen bir ölçek duygusu veriyor. Ancak New York Times'tan Elvis Mitchell'in işaret ettiği gibi animasyon yer yer düzensiz: karakter çizimleri sahneden sahneye tutarlılık göstermiyor, arka planlarla ön plan arasındaki derinlik hissi zayıf kalıyor. Buna karşılık filmin ortasındaki kuş çatışması, hareket yönü ve kadraj çeşitliliğiyle dizinin standart bölümlerinden ayrılıyor. Rotten Tomatoes'daki eleştirmen özeti 'dalgalı animasyon' derken bu tutarsızlığı kastediyor; seyirci tarafında ise CinemaScore notu A−, yani çocuk izleyici ve aileler filmi fazlasıyla benimsemiş.

Oyunculuk ve ses kadrosu

Japonca versiyonda Rica Matsumoto (Ash), Ikue Otani (Pikachu) ve Megumi Hayashibara (Jessie) gibi diziden tanıdık isimler var. Pikachu'nun yalnızca 'pika' heceleriyle kurduğu iletişim, Otani'nin tonlamalarıyla sahne sahne farklı duygular taşıyor; filmin en sessiz anlarında bile tempo düşmüyor. İngilizce dublaj ise eleştirmenlerin ortak hedefi: Mitchell, diyalogların zorlama ve karakterlerin birbirine karıştığını yazmış. Buna karşılık Los Angeles Times'tan Gene Seymour, filmin seyirciyi küçümsemediğini ve ilk filmden farklı olarak Pokémon bilgisi varsaymadığını söylüyor. Bu iki yorum aslında aynı noktaya bakıyor: Film, seriye aşina olmayanı dışlamıyor ama diyalog yazımı bunu zarifçe yapamıyor.

Uyarlama olarak nerede duruyor

Film, oyun serisinin ikinci nesline (Gold/Silver) ait Pokémon'ları ve efsanevi kuş üçlüsünü merkeze alıyor; Lugia da ilk kez bu filmle sinemada boy gösteriyor. Oyunların savaş döngüsünü birebir aktarmak yerine kehanet, seçilmiş kişi ve doğa dengesi gibi klasik macera kalıplarına yaslanıyor. Bu, oyunun ruhunu yakalamak açısından çift taraflı bir sonuç veriyor: Pokémon dünyasının efsanevi yaratıklar etrafındaki mitolojisi genişliyor ama oyunlardaki taktiksel derinlik ve kadro kurma özgürlüğü sinemada karşılık bulmuyor. Yine de üç kuşun birbirine karşı savaştığı sekans, oyunlardaki tür avantajı mantığının görsel bir yorumu gibi; ateş, buz ve elektrik birbirini kovalarken kamera da bu döngüye uyuyor.

Müzik ve atmosfer

Shinji Miyazaki'nin orkestral müziği, ilk filme göre daha geniş bir enstrümantasyon kullanıyor; özellikle Lugia'nın su altından yükseldiği anlarda bas yaylılar ve koro, dizide duyulmayan bir ağırlık katıyor. İngilizce versiyonda Donna Summer'ın söylediği 'The Power of One' ve jenerikte çalan Weird Al Yankovic'in 'Polkamon'u, filmin tonuyla zaman zaman çelişiyor; ciddi kehanet anlatısının hemen ardından gelen bu parçalar, filmin kimliğini pop konserine çeviriyor. Japon versiyonunda Namie Amuro'nun 'toi et moi' parçası ise daha yumuşak bir kapanış sağlıyor. Seymour'un 'çekiciliği seyirciyi küçümsemeden' sözü, müziğin bu iki farklı versiyondaki dengesizliğine rağmen filmin duygusal çekirdeğini koruduğunu doğruluyor.

Gişe ve eleştiri makası

Film, Japonya'da 6,4 milyar yen ile o yılın en çok izlenenleri arasına girmiş; dünya çapında 133,9 milyon dolar hasılat yapmış. Ancak ABD'de ilk filmin yarısından biraz fazlasını toplamış (43,7 milyon dolar). Eleştirmenlerle seyirci arasındaki makas burada net: Rotten Tomatoes'da %20, Metacritic'te 28 puan, buna karşılık CinemaScore'da A−. Plugged In'in 'ilk filmdeki kadar yorucu ama şiddet daha ölçülü' değerlendirmesi, filmin aile izleyicisine neden işlediğini açıklıyor. Stinkers Bad Movie Awards'ta 'En Kötü Animasyon' ve 'Kimsenin Beklemediği Devam Filmi' dallarında aday gösterilmiş; ödülü Digimon: The Movie'ye kaptırmış.

Film, oyunu bilen izleyici için efsanevi kuşların sinemadaki ilk ciddi karşılaşması olarak değerli; bilmeyen için ise 77 dakikada biten, temposu düşmeyen bir çocuk macerası. Yine de Yuyama'nın görsel tutarlılık sorunu ve dublajdaki zayıflık, filmin ilk Pokémon filmiyle aynı kaderi paylaşmasına engel olamamış.