Pokémon the Movie: The Power of Us (2018)

Film hakkında

Pokémon the Movie: The Power of Us, 2018 yılında vizyona giren ve Pokémon anime serisinin yirmi birinci filmi olan bir yapım. Yönetmen koltuğunda Tetsuo Yajima oturuyor; senaryoyu Eiji Umehara ve Aya Takaha yazmış. OLM ve Wit Studio ortak yapımı, Toho dağıtımıyla Japonya'da 13 Temmuz 2018'de gösterime girmiş. Film, Pokémon oyun serisinin genel evreninden besleniyor ancak belirli bir oyunun doğrudan uyarlaması değil; serinin alternatif zaman çizgisindeki ikinci film olarak I Choose You! filminin devamı niteliğinde. Yine de oyunların temel unsurlarını, yani Pokémon eğitmenliği, yakalama yarışmaları ve efsanevi Pokémon Lugia gibi figürleri merkeze alıyor.

Hikâye, Fula Şehri'nde her yıl düzenlenen Rüzgar Şenliği etrafında dönüyor. Şehir, efsanevi Pokémon Lugia'nın bahşettiği rüzgârla anılıyor. Film, birbirinden farklı insanların kesişen hikâyelerini anlatmayı deniyor: koşucu kimliğini geride bırakmış Risa, sürekli yalan söyleyen Callahan, utangaç araştırmacı Toren, Pokémon'lardan uzaklaşmış yaşlı Harriet ve büyük bir sır taşıyan küçük Margo. Ash Ketchum ve Pikachu da şenliğe katılıp yakalama yarışmasına giriyor. Film, bu karakterleri bir araya getirerek topluluk ve işbirliği temasını işliyor. Ancak anlatım, ilk yarıda karakter tanıtımlarına ağırlık verirken tempoyu düşürüyor; her karakterin derdine yeterince yer vermek isterken odak dağılıyor.

Oyunculuk tarafında, Japonca seslendirme kadrosu deneyimli isimlerden oluşuyor. Rica Matsumoto (Ash), Ikue Ōtani (Pikachu) ve Team Rocket ekibi (Megumi Hayashibara, Shin-ichiro Miki, Inuko Inuyama) serinin gediklisi. Yeni karakterlerden Rina Kawaei (Risa), Koji Ohkura (Callahan), Gaku Hamada (Toren) ve Masako Nozawa (Harriet) ise karakterlerin duygu durumlarını başarıyla yansıtıyor. Özellikle Nozawa'nın Harriet yorumu, huysuz ama kırılgan bir kadın portresi çiziyor. Ses performansları, filmin duygusal anlarını taşıyacak kadar sağlam; lakin senaryo bazen bu performansların altını dolduramıyor.

Görsel dünya, Wit Studio'nun katkısıyla dikkat çekiyor. Şenlik sahnelerindeki kalabalık koreografisi ve rüzgârın görsel efektlerle hissettirilmesi, filme canlılık katıyor. Ancak bazı eleştirmenler, animasyonun zaman zaman televizyon serisi seviyesinde kaldığını belirtiyor. The Guardian'dan Mike McCahill, filmi "tanıtım sisi içinde kaybolmuş dud animasyon" olarak nitelendirerek olumsuz bir görüş bildirmiş. Buna karşın Anime News Network'ten Callum May, filmin aynı anda birden çok hikâye anlatma konusunda Pokémon filmleri arasında en başarılı denemelerden biri olduğunu söylüyor. Seyirci tarafında ise TMDB'de 7.2'lik bir puan var; yani genel izleyici tepkisi eleştirmenlerden daha olumlu.

Aksiyon sahneleri, özellikle orman yangını ve Effect Spore krizinin tırmandığı anlar, tempoyu yükseltiyor. Ancak filmin asıl odağı dövüşlerden çok insan ilişkileri. Josh Stevens (Anime UK News), filmin "parlak canavar savaşlarından çok Pokémon dünyasında yaşayan insanlara odaklanan" bir değişiklik olduğunu belirtiyor. Bu, seriye yeni bir soluk getirse de aksiyon bekleyen izleyici için tempo düşük kalabilir. Müzikte Shinji Miyazaki'nin skoru, serinin alışıldık melodilerini kullanıyor; Porno Graffitti'nin "Breath" parçası ise filmi kapanışta toparlıyor. Uluslararası sürümde Ed Goldfarb imzalı "The Power of Us" şarkısı yer alıyor.

Uyarlama olarak film, oyunların ruhunu yakalıyor: Pokémon yakalama, eğitmenlik ve efsanevi yaratıklar etrafında dönüyor. Ancak oyunlardaki gibi birinci şahıs bir yolculuk yerine, çoklu karakter perspektifi sunuyor. Bu, oyun uyarlamalarında sık görülmeyen bir yaklaşım. Yine de bazı oyun hayranları, Ash'in yan karakterler arasında kaybolduğunu düşünebilir. Film, gişede 23,7 milyon dolar hasılat yapmış; Japonya'da açılışta ikinci sırada yer almış ve önceki filme göre daha düşük bir açılış gerçekleştirmiş. Yine de Rotten Tomatoes'ta %71'lik taze bir puan alarak Pokémon filmleri arasında bir ilki başarmış.

Pokémon the Movie: The Power of Us, serinin formülünü kırmayı deneyen, insan hikâyelerine ağırlık veren bir yapım. Eleştirmenler ve seyirciler arasında görüş ayrılığı var: profesyonel eleştirmenlerin bir kısmı animasyonu ve tempoyu eleştirirken, seyirciler filmi daha çok sevmiş görünüyor. Oyunu bilenler için tanıdık unsurlar, bilmeyenler için ise bağımsız bir hikâye sunuyor.